The use of strategic management tools in changing environment: A qualitative case study in a Turkish University hospital during Covid-19

Abstract

Purpose: This study aims to examine the managerial practices of a hospital managers to keep up with the changing environment during the Covid-19 (pandemic) period. The authors aim to better understand and research what the managers of this hospital do while keeping up with the staggering change, by placing the use of strategic management tools (SMTs) on the theoretical ground of the Normative Model of Strategic Management (NMSM). Methods: This is exploratory, qualitative, and a single case study. The data were collected through in-depth interviews with 12 mid-level and senior managers of hospital’s, each of which lasted an average of 50 minutes, through a semistructured form. The data were evaluated using inductive content analysis methods in line with predetermined themes. Results: The main finding is that both middle and senior managers use 16 SMTs at various stages of strategic management process to respond to the changing internal and external environment during the pandemic. SMTs were used most intensively in the strategic analysis phase. At this phase, with the reengineering, which is the most used tool, and nonemergency health services were postponed, workflows were renewed, and many services were digitized. Conclusion: By using different SMTs in their decisions, managers can gain strategic advantage for their purposes. While supply chain management is a tool used only by the purchasing unit manager, reengineering can be a tool that every manager uses to adapt to the environment. Being aware of these tools by managers at all levels and diversifying them will enable them to make better managerial practices.Amaç: Bu çalışma, bir hastanenin yöneticilerinin Covid-19 (pandemi) döneminde değişen çevreye ayak uydurmak için yönetsel uygulamalarını incelemeyi amaçlamaktadır. Yazarlar stratejik yönetim araçlarının (SYA) kullanımını, Normatif Stratejik Yönetim Modelinin (NSYM) teorik zeminine yerleştirerek, bu hastanenin yöneticilerinin baş döndürücü değişime ayak uydururken neler yaptığını daha iyi anlamayı ve araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Bu keşifsel, nitel ve tek durum çalışmasıdır. Veriler, hastanenin 12 orta ve üst düzey yöneticisi ile ortalama 50 dakika süren derinlemesine görüşmeler yoluyla yarı yapılandırılmış bir form aracılığıyla toplanmıştır. Veriler önceden belirlenmiş temalar doğrultusunda tümevarımsal içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Ana bulgu hem orta hem de üst düzey yöneticilerin, pandemi sırasında değişen iç ve dış çevreye yanıt vermek için stratejik yönetim sürecinin çeşitli aşamalarında 16 SYA’yı kullandığıdır. SYA’lar en yoğun olarak stratejik analiz aşamasında kullanılmıştır. Bu aşamada en çok kullanılan araç olan değişim mühendisliği ile acil olmayan sağlık hizmetleri ertelenmiş, iş akışları yenilenmiş ve birçok hizmet dijitalleştirilmiştir. Sonuç: Yöneticiler, kararlarında farklı SYA’ları kullanarak amaçları doğrultusunda stratejik avantaj elde edebilirler. Tedarik zinciri yönetimi sadece satın alma birimi yöneticisi tarafından kullanılan bir araçken, değişim mühendisliği her yöneticinin çevreye uyum sağlamak için kullandığı bir araç olabilir. Her seviyedeki yöneticinin bu araçlardan haberdar olması ve çeşitlendirmesi daha iyi yönetsel uygulamalar yapmalarını sağlayacaktır.