Öğretmenlerde çocuk istismar ve ihmal farkındalığının belirlenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, İstanbul’da Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı üç farklı kurumda görev yapan öğretmenlerde çocuk istismar ve ihmal farkındalığı düzeyinin ölçülmesidir.Yöntem: Kesitsel türde olan bu araştırma, İstanbul ilindeki üç farklı okulda görev yapan 150 öğretmende yapılmıştır. Araştırmada çocuk istismarı ve ihmalinin belirti ve risklerini tanımlamada öğretmenlerin farkındalıklarının saptanmasına yönelik ‘‘Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerinin Tanımlanması Ölçeği’’nin Kürklü tarafından öğretmenlerde uygulanması için uyarlanmış versiyonu kullanılmıştır.Bulgular: Katılımcıların %66.0’ı kadın, %74.0’ı evlidir. Yaş ortalaması 37,9±7,92’dir. Branş öğretmenleri %51.3 ile en kalabalık gruptur. Katılımcıların meslek yılı ortalaması ise 13.7±7.86’dır. Katılımcıların %8.0’ı konuyla ilgili resmî bir eğitim aldığını, %31.3’ü ilgili kanun hakkında bilgilendirildiğini ifade etmiştir. %82.0’ı çocuk istismarı ve ihmali hakkında daha fazla bilgilendirilme gereksinimi duymaktadır. Yaş grubuna göre yapılan karşılaştırmada 24-40 yaş grubunun ölçek ortalaması 41-60 yaş grubuna göre istatistiksel olarak önemli düzeyde yüksektir (p=0.001). Meslek yılına göre yapılan karşılaştırmaya göre, meslek yılı arttıkça ölçek puan ortalaması azalmaktadır (p=0.013). Meslek yılı ile ölçek puanları arasındaki ilişkiyi belirlemek için yapılan korelasyon analizinde, negatif yönde zayıf bir ilişki bulunmuştur (r=-0.247 ve p=0.002).Sonuç: Öğretmenlere konuyla ilgili yapılan resmî eğitimler yetersiz olup, katılımcılar kanunî düzenlemeler hakkında bilgi eksikliklerini tamamlamak için bilgilendirilme ihtiyacı duymaktadır. Okuldaki görevlere göre farkındalık değişmemekle birlikte, meslekte daha çok yıl geçirmiş öğretmenlerin, çocuklarda istismar ve ihmal konusunda farkındalığının daha az olmasının nedenleri araştırılmalıdır.Objective: The aim of this study is to examine the level of awareness towards child abuse and neglect among teachers working in three different public schools in Istanbul.Methods:This cross-sectional study was conducted on 150 teachers working in three different schools in Istanbul. In the study, a version adapted by Kürklü for the implementation of ''Identification of Signs and Risks of Child Abuse and Neglect Scale'' for teachers in determining the symptoms and risksof child abuse and neglect was used.Results:66.0% of the participants are women and 74.0% are married. The average age is 37.9 ± 7.92. Branch teachers are the most crowded group with 51.3%. The average vocational year of the participants is 13.7 ± 7.86.8.0% of the participants stated that they received an official training on the topic, 31.3% stated that they were informed about the law. 82.0% of them need to be informed more about child abuse and neglect. In the comparison made by age group, the scale average of the 24-40 age group is higher than the 41-60 age group (p= 0.001). As the professional year increases, the scale average score decreases (p= 0.013). In the correlation analysis conducted to determine the relationship between professional year and scale scores, a negative and weak relationship was found (r = -0.247 and p = 0.002).Conclusion:Official trainings on the subject are insufficient and the participants need to be informed to complement the lack of information about legal regulations. Although awareness does not change according to the duties at school, the reasons why teachers who have spent more years in the profession are less aware of abuse and neglect in children should be investigated.