Investigaton of relationship between workload perception and burnout levels of employees at nursing homes and elderly rehabilitation centers

Abstract

Aim: To identify the relationship between workload perception and burnout levels of employees at nursing homes and elderly rehabilitation centers. Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted at private and public nursing homes and elderly rehabilitation centers in Istanbul. An Information Form that questioned demographic characteristics, the Individual Workload Perception Scale and Maslach Burnout Inventory were used to collect data on the employees (n=777) that provided elderly care at these facilities. Results: Averages total scores of the emotional exhaustion, depersonalization, personal accomplishment sub-dimensions of the Maslach Burnout Inventory and the average total score of the overall scale were calculated as 23.34±7.35, 9.87±4.56, 17.22±5.47, and 50.44±13.77, respectively. Individual workload perception had statistically significant relationships with emotional exhaustion, depersonalization, and personal accomplishment (F=39.273, p=0.001; F=23.894, p=0.001; F=33.971; p=0.001). Conclusion: A significant relationship was observed between the increase in manager support, coworker support, unit support, and the decrease in the total burnout level.

Amaç: Huzurevleri ve yaşlı rehabilitasyon merkezlerinde çalışanların iş yükü algıları ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışma, İstanbul'da bulunan özel ve kamu huzurevlerinde ve yaşlı rehabilitasyon merkezlerinde gerçekleştirilmiştir. Bu tesislerde yaşlı bakımı yapan çalışanlara (n=777) ilişkin verilerin toplanması için demografik özellikleri sorgulayan Bilgi Formu, Bireysel İş Yükü Algı Ölçeği ve Maslach Tükenmişlik Envanteri kullanılmıştır. Bulgular: Maslach Tükenmişlik Envanteri'nin duygusal tükenme, duyarsızlaşma, kişisel başarı alt boyutlarının toplam puan ortalamaları ile ölçek toplam puan ortalaması sırasıyla 23,34±7,35, 9,87±4,56, 17,22±5,47 ve 50,44±13,77 olarak hesaplanmıştır. Bireysel iş yükü algısı, duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve kişisel başarı ile istatistiksel olarak anlamlı ilişkilere sahipti (F=39,273, p=0,001; F=23,894, p=0,001; F=33,971; p=0,001). Sonuç: Yönetici desteği, iş arkadaşı desteği, birim desteğindeki artış ile toplam tükenmişlik düzeyindeki azalma arasında anlamlı bir ilişki gözlemlenmiştir.