Retrospective evaluation of hospitalized patients treated with pleural drainage due to pleural effusion

Abstract

Objective: Pleural effusion (PE) is a common pathological condition that can occur during the clinical course of many diseases. This study aimed to retrospectively evaluate the clinical features and treatment results of patients with pleural fluid drainage due to PE. Methods: A retrospective analysis was performed in the study with 103 patients between January 2020 and March 2021, who had pleural drainage due to PE. The posteroanterior and lateral chest radiographs were evaluated. Results: A total of 103 patients were included in the study, with an overall mean age of 62.5 years minimum: 24, maximum: 91 years. Most patients had three or more comorbid diseases (n=53, 51.5%). The majority of patients had drainage using a pleural catheter (n=97, 94.2%). Cytological examination of the pleural fluid revealed malignancy in 5 (4.9%) patients, whereas 89 (86.4%) were discharged during follow-up, and 14 (13.6%) had mortality. In the patients who died, more fluid with exudate characteristics at a level close to statistical significance was detected. Malignant cells were detected in the pleural fluid in 10% of patients with primary malignant cases (n=50), whereas no malignant cell was found in the pleural fluid of patients without malignancy diagnosis (n=53), with a statistically significant difference between patients with and without malignancy. The total length of hospital stay was significantly higher in patients undergoing a second surgical procedure. Conclusion: Patients undergoing pleural fluid drainage had at least one systemic disease. The most common systemic disease in patients was a cardiac disease, followed by malignant disease. "No malignant cells were detected in the fluids of patients without primary malignancy," in the cytology. In addition, the rate of second pleural surgery is high in PE cases, which further prolongs the length of hospitalization of these patients.Amaç: Plevral efüzyon (PE) birçok hastalığın klinik seyri sırasında ortaya çıkabilen ve sık görülebilen bir patolojik durumdur. Bu çalışmada, iç hastalıkları kliniğinde yatırılarak tedavi edilmiş ve PE nedeniyle plevral sıvı drenaj uygulanmış hastaların klinik özelliklerini ve tedavi sonuçlarını retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Ocak 2020 ile Mart 2021 tarihleri arasında iç hastalıkları kliniğinde yatırılarak tedavi edilmiş ve PE nedeniyle plevral drenaj uygulanmış 103 hasta geriye dönük olarak incelenmiştir. Bu hastalardaki mevcut komorbit hastalıklar kayıt edilmiştir. Bütün hastaların çekilmiş olan posteroanterior ve lateral akciğer grafileri incelenerek sıvı miktarları değerlendirildi. Olguların demografik özellikleri, sıvı analizinde dikkat çeken özellikleri, torasentez dışında kullanılan tanı yöntemleri, drenaj için kullanılan cerrahi yöntemler, işleme ait komplikasyonlar, hastaların yatış süresi ve sağkalım durumları değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 62,5 yıl minimum: 24, maksimum: 91 yıl idi. Yüz üç hastanın 58’i kadın (%56,3) ve 45’i erkekti (%43,7). Hastaların çoğunluğunda üç ve üzeri komorbidit hastalık mevcuttu (n=53, %51,5). Hastaların çoğunluğuna plevral katater ile drenaj uygulanmıştı (n=97, %94,2). Drenaj sonrasında hastaların %10,7’sinde (n=11) cerrahi girişime ait komplikasyon izlendi. Plevral sıvının sitolojik incelenmesinde hastaların beşinde (%4,9) plevral sıvıda maligniteye rastlandı. Toplam drenaj süresi ortalama 8,8 gün iken (min: 1 gün, maks: 68 gün, IQR=7) toplam hastanede kalış süresi 23,6 gün (min: 3, maks: 103, IQR=19) olarak hesaplandı. Takipte hastaların 89’u taburcu edilirken (%86,4), 14’ü eks olmuştu (%13,6). Eksitus olan hastalarda istatistiksel anlamlılığa yakın düzeyde daha fazla eksüda vasfında sıvı saptandı. Primer malignitesi mevcut olan hastaların (n=50) %10’unda plevral sıvıda malign hücre saptanırken malignite tanısı olmayan hastaların (n=53) hiçbirinde plevral sıvıda malign hücre saptanmamıştı ve bu aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,02). İkinci kez cerrahi girişim gerektiren hastalarda hastanede kalış süresi anlamlı olarak yüksek bulundu. Sonuç: Pleral sıvı drenajı uygulanmış hastalarda en az bir sistemik hastalık mevcuttu. Hastalarda en sık görülen sistemik hastalık kardiyak hastalıklarken ikinci sırada ise malignansiler yer almaktadır. Drenaj sonrası komplikasyon görülebilmekte ancak majör komplikasyon gelişmemektedir. Mortaliteyi etkileyen faktörler sıklıkla hastaya ait olan primer sistemik hastalığa bağlıydı. Primer maligniteye sahip olmayan hastalarda plevral sıvının sitolojik incelemesinde malign hücreye rastlanmadı. Ayrıca PE’lerde ikinci plevral cerrahi işlem oranı yüksektir bu durum hastaların yatış süresini daha da uzatmaktadır.