Blink reflex in episodic and chronic migraine

Abstract

Introduction: Activation of the trigeminovascular system and sensitization of brainstem trigeminal nuclei play a significant role in the physiopathology of migraine. Our aim was to investigate blink reflex (BR) and its recovery in episodic and chronic migraine patients. Methods: Twenty-eight chronic migraine patients, thirty-two episodic migraine without aura patients and thirty healthy controls were included in the study. The study was performed using a portable electromyography device with a software specifically prepared for BR. Blink reflex assessments were performed in patients during the pain-free period and in healthy controls using the ‘standard method-double stimulation’ technique in 200 ms, 500 ms, 1000 ms, 2000 ms, and 5000 ms intervals. Results: Blink reflex recovery was significantly increased in both patient groups as compared to the control group in 200 ms interstimulus interval (ISI) on both sides (p<0.005). Moreover, when it was compared to the control group, recovery was also significantly increased in the chronic migraine group in 2000 ms ISI on the right side and in 5000 ms ISI on the left side as well as in 500 and 1000 ms ISIs on the left side in the migraine without aura group (p<0.002, p<0.003). R2 recovery curve was noted to be higher in both patient groups as compared to the control group, although could not be demonstrated statistically in all intervals. A statistically significant increase was observed in the migraine group without auras compared with the controls (p <0,037, p <0,011) in the left side at 500 and 1000 ms ISIs. For all intervals in our study, although the increase in recovery was not statistically significant, it was noted that the R2 recovery curve was higher in the patient groups, with respect to the normals. The increase in R2 recovery noted in both patient groups suggested increased sensitization of the trigeminal structures. Significantly increased recovery in low ISI (200 ms) in the two patient groups as compared to the control group raised the thought that the migraine brain goes through two different excitability periods (ictal and interictal). Conclusion: In conclusion, similar to the previous studies, the findings of this study suggested that there was a reduction in central inhibitory mechanisms during interictal period in migraine patients.Amaç: Trigeminovasküler sistemin aktivasyonu ve beyin sapı trigeminal nukleuslarının sensitizasyonu migren fizyopatolojisinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışmanın amacı epizodik ve kronik migrenli hastalarda, göz kırpma refleksi (GKR) ve GKR toparlanma cevaplarını araştırmaktır. Yöntem: Çalışmaya 28 kronik migrenli, 32 epizodik aurasız (ağrısız dönemde) migrenli iki hasta grubu ve 30 sağlıklı kontrol alındı. Portabl EMG cihazında, GKR için özel hazırlanmış program kullanıldı. Hastalara (ağrısız dönemde) ve kontrollere ‘standart yöntem - ikili uyarı’ tekniği ile 200 ms, 500 ms, 1000 ms, 2000 ms ve 5000 ms inter stimulus intervallerinde (ISI) GKR ve GKR toparlanması çalışıldı. Bulgular: Hem kronik hem de aurasız migren grubunda, kontrol grubuna göre, 200 ms ISI’da her iki tarafta (sağ ve sol) da GKR toparlanması anlamlı olarak (p<0,005) artmış bulundu. Ayrıca, kronik migren grubunda kontrol grubuna göre 2000 ms ISI için sağda ve 5000 ms’lik ISI’da solda toparlanmanın anlamlı olarak (p<0,002, p<0,003) arttığı görüldü. Aurasız migren grubunun, kontrollerle yapılan kıyaslamasında ise, sol tarafta 500 ve 1000 ms’lik ISI’larda, istatistiksel olarak anlamlı ölçüde artmış toparlanma gözlendi (p<0,037, p<0,011). Çalışmamızda tüm intervaller için, toparlanma artış istatistiksel olarak gösterilmese de; hasta gruplarında –normallere göre– R2 toparlanma eğrisinin, daha yüksekte seyrettiği dikkati çekmiştir. Her iki migren grubunda da kontrollere göre R2 toparlanmasındaki artış, migrende trigeminal yapılarda sensitizasyon artışını düşündürmüştür. Düşük ISI’da (200 ms) her iki hasta grubunun kontrollere göre anlamlı derecede artmış toparlanma göstermesi; migrenli beynin elektrofizyolojik olarak, iktal ve interiktal olarak farklı eksitabilite dönemlerinden geçtiğini akla getirmektedir. Sonuç: Sonuç olarak bu çalışma; daha önceki bazı çalışmalara benzer şekilde, migrenli hastalarda, interiktal dönemde de santral inhibitör mekanizmalarda azalma olduğunu düşündürmektedir.