Klinik izole sendrom ve multipl skleroz hastalarında fiziksel aktivite düzeyi, egzersiz algısı ve yaşam kalitesinin karşılaştırılması

Abstract

Remisyon dönemindeki yeni tanı almış klinik izole sendrom (KİS) ve multipl skleroz (MS) hastalarında fiziksel aktivite düzeyi, egzersiz algısı, yaşam kalitesi ve yorgunluk düzeyini saptamak ve karşılaştırmaktır. Yöntem: Çalışmaya dahil edilen 12 KİS ve 9 MS hastasının demografik ve klinik özellikleri kaydedildi. Yetiyitimi (EDSS), ağrı (Görsel Analog Skala-GAS), yürüme kısıtlılıkları (MS Yürüme Skalası-MSYS-12), yorgunluk (Yorgunluk Etki Skalası-YES), yaşam kalitesi (MS International Quality of Life-MUSIQOL), semptomların/ kısıtlılıkların sonuçları (MS Impact Scale-MSIS-29), egzersiz algısı (Egzersizin Yararları/Engelleri Ölçeği-EYEÖ) ve fiziksel aktivite düzeyi (Fiziksel Aktivite ve Disabilite Anketi-FADA ve tek soruyla) değerlendirildi. Bulgular: KİS ve MS hastalarının EDSS ve GAS puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (sırasıyla, p=0,503, p=0,066). Her iki grubun MSYS-12 (p=0,405), MSIS-29 (p=0,226), MUSIQOL (p=0,117), YES-tot (p=0,302), YES-kog (p=0,801), YES-fzk (p=0,298) ve YES-sos (p=0,163), FADA (p=0.085) ortalamaları arasındaki fark anlamlı değildi. Ayrıca, tüm katılımcılar, tanıdan sonra aktivite düzeylerini azalttıklarını ve aktivite korkusu geliştirdiklerini rapor ettiler. EYEÖ-total, EYEÖ-Yarar ve EYEÖ-Engel puanlarına göre her iki grubun ortalamaları arasındaki fark anlamlı değildi (sırasıyla, p=0,374, p=0,569, p=0,255). Ayrıca, MUSIQOL ile YES-total (p=0,039); MUSIQOL ile MSIS-29 arasında (p<0,001) ve MSYS-12 ile MSIS-29 arasında (p=0,010) istatistiksel olarak olumlu ve anlamlı korelasyon saptandı. Sonuç: Yeni tanı alan ve remisyon dönemindeki KİS ve MS hastalarının erken dönemde aktivite düzeylerini ve egzersiz katılımlarını benzer düzeyde azalttıkları ve aktivite korkusu geliştirdikleri, yaşam kalitesi ve yorgunluğun da olumsuz yönde etkilendiği bulundu. Bu sonuçların, hastalığın sanılandan da erken döneminde ortaya çıkan fiziksel aktivite düzeyindeki hızlı değişikliklerin ve olumsuz etkilerin azaltılmasında yeni stratejiler oluşturması için rehabilitasyon ekibine yardımcı olacağı düşünülmektedir.Background: To determine and to compare the activity status, quality of life, exercise perception and fatigue in patients with clinically isolated syndrome (CIS) and multiple sclerosis (MS), both in remission. Method: Demographic and medical statuses of 12 CIS and 9 MS patients, who were included in the study, were recorded. Disability [The Expanded Disability Status Scale (EDSS)], pain [Visual Analog Scale (VAS)], walking difficulties [The 12-Item Multiple Sclerosis Walking Scale (MSWS-12)] fatigue [The Fatigue Impact Scale (FIS)], quality of life [The MS International Quality of Life questionnaire (MUSIQoL)], results of symptoms/limitations [The MS Impact Scale (MSIS-29)], exercise participation [The Exercise Benefits and Barriers Scale (EBBS)] and physical activity status [The Physical Activity and Disability Survey (PADS), - with one question)] were evaluated. Results: There was no any significant differences between MS and CIS patients according to EDSS and VAS scores (p=0.503, p=0.066, respectively). The differences in mean scores of MSWS-12(p=0.405), MSIS-29(p=0.226), MUSIQoL(p=0.117), FIS-tot(p=0.302),FIS-cog (p=0.801),FIS-phy (p=0.298),FIS-soc (p=0.163) and PADS (p=0.085) between the groups were not statistically significant Additionally, all subjects reported activity avoidance and lower activity status after the diagnoses. The differences in mean scores of EBBS-total, EBBS-benefit and the EBBS-barrier between the groups were not statistically significant (p=0.374, p=0.569, p=0.255, respectively). A significant positive correlation was found between the MUSIQoL and FIS-total (p=0.039); MUSIQoL and MSIS-29 (p=0.001); MSWS-12 and MSIS-29 (p=0.010). Conclusion: It was found that the patients with newly diagnosed CIS and MS,both in remission have diminished their activity status and exercise participation in the same way. Besides, they developed activity avoidance with negatively influenced quality of life and fatigue. The possible and rapid alterations in physical activity level in these patients may be useful for rehabilitation teams to develop new strategies for reducing these negative effects.