Right ventricular outflow tract stenting during neonatal and infancy periods: A multi-center, retrospective study

Abstract

Background: The aim of this study was to evaluate the outcomes of right ventricular outflow tract stenting for palliation during the newborn and infancy periods. Methods: Between January 2013 and January 2018, a total of 38 patients (20 males, 18 females; median age 51 days; range, 3 days to 9 months) who underwent transcatheter right ventricular outflow tract stenting in three centers were retrospectively analyzed. Demographic characteristics, cardiac pathologies, angiographic procedural, and clinical follow-up data of the patients were recorded. Results: The diagnoses of the cases were tetralogy of Fallot (n=27), double outlet right ventricle (n=8), complex congenital heart disease (n=2), and Ebstein's anomaly (n=1). The median weight at the time of stent implantation was 3.5 (range, 2 to 10) kg. Five cases had genetic abnormalities. The median pre-procedural oxygen saturation was 63% (range, 44 to 80%), and the median procedural time was 60 (range, 25 to 120) min. Acute procedural success ratio was 87%. Reintervention was needed in seven of patients due to stent narrowing during follow-up. During follow-up period, seven cases died. Total correction surgery was performed in 26 patients without any mortality. While a transannular patch was used in 22 patients, valve protective surgery was implemented in two patients, and the bidirectional Glenn procedure was performed in two patients. Conclusion: Based on our study results, right ventricular outflow tract stenting is a form of palliation which should be considered particularly in cases in whom total correction surgery is unable to be performed due to morbidity.Amaç: Bu çalışmada yenidoğan ve infant döneminde palyasyon amaçlı sağ ventrikül çıkım yoluna stent uygulanan olguların değerlendirilmesi amaçlandı. Ça­lış­ma pla­nı: Ocak 2013 ve Ocak 2018 tarihleri arasında, üç merkezde, sağ ventrikül çıkım yoluna transkateter yoldan stent yerleştirilen toplam 38 hasta (20 erkek, 18 kadın; medyan yaş 51 gün; dağılım 3 gün-9 ay) retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, kardiyak patolojileri, anjiyografi işlem ve klinik izlem verileri kaydedildi. Bulgular: Tanılar Fallot tetralojisi (n=27), çift çıkışlı sağ ventrikül (n=8), kompleks doğumsal kalp hastalığı (n=2) ve Ebstein anomalisi (n=1) idi. Stent yerleştirme sırasında medyan ağırlık 3.5 (dağılım, 2-10) kg idi. Beş olguda genetik anormallikler mevcuttu. İşlem öncesi medyan oksijen satürasyonu %63 (dağılım, %44-80) ve medyan işlem süresi 60 (dağılım, 25-120) dk. idi. Akut işlem başarısı %87 idi. Takip döneminde stent daralması nedeniyle yedi hastaya tekrar girişim uygulandı. Takip döneminde, yedi olgu kaybedildi. Hastaların 26’sına mortalite olmaksızın tam düzeltme ameliyatı yapıldı. Yirmi iki hastada transanüler yama kullanılırken, iki hastada kapak koruyucu tam düzeltme ve iki hastada çift yönlü Glenn operasyonu gerçekleştirildi. So­nuç: Çalışma sonuçlarımıza göre, sağ ventrikül çıkım yoluna stent yerleştirilmesi, özellikle morbidite nedeni ile tam düzeltme ameliyatı yapılamayan olgularda akla gelmesi gereken bir palyasyon çeşididir.