Teletıp, sağlık turizmi ve uzaktan sağlık hizmetleri: Mesafeli sözleşmeler

Abstract

COVID-19 salgını, dünyada ve ülkemizdeki sağlık hizmetlerinde dönüm noktası yaratmaktadır. Yakın zamana kadarülkemizde suç olarak kabul edilen uzaktan tıbbi uygulamalar, günümüz tıbbı uygulamalarının bir gerçeği haline gelmiştir.Bu haliyle teletıp, sağlık hizmetleri ve sağlık turizminin vazgeçilmez bir parçasıdır. Salgın ile birlikte ortaya çıkan bu yenigerçekliğin hukuki açıdan değerlendirilmesi gerekliliği ortadadır.Çalışmamızda ilk olarak teletıp kavramı açıklanmış ve sonra ülkemizdeki son durum özetlenmiştir. İkinci bölümde iseteletıp hizmetlerinin hukuki niteliği ele alınmıştır. Bu bölümde, “bizzat” muayene yükümlülüğü konusundaki hukuki yorumfarkı ve teletıp uygulamalarının tıbbi standartları değerlendirilmiştir. Ayrıca teletıp uygulamalarının sözleşme niteliğiile hastanın tüketici olarak kabulü incelenmiştir. Ülkemizde hastanın tüketici olarak kabul edilmesi nedeniyle, teletıphizmetlerinin tüketici hukukuna özgü mesafeli sözleşmeler ile ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır. Bu sebeple mesafelisözleşmeler, teletıp çerçevesinde özel olarak değerlendirilmiştir.Sonuç olarak, teletıp hizmetleri konusunda gerekli yasal düzenlemelerin yapılması zorunludur. Ancak evveliyetle, sağlıkhizmetlerinin Avrupa Birliği hukukunda olduğu gibi tüketici hukuku kapsamından çıkarılması gerekmektedirThe COVID-19 pandemic created a turning point in healthcare in the world and our country. Distant medical applicationshave become a reality of today’s medical practices, which have been accepted as a crime in our country at present.Hence, telemedicine is an indispensable part of health services and health tourism. It is obvious that this new realityemerging with the epidemic should be evaluated legally.The concept of telemedicine is first explained in this study, and then the last situation in our country is summarized. Thelegal nature of telemedicine services is discussed in the second part. In this section, the legal interpretation difference ofthe physician about the examination “in person” and the medical standards of telemedicine applications were evaluated.Further, telemedicine applications and the acceptance of the patient as a consumer with the nature of the contractwere examined. Because the patient is accepted as a consumer in our country, it is concluded that telemedicine servicesare related to distant contracts specific to consumer law. Therefore, distance contracts have been especially evaluatedwithin the scope of telemedicine. As a result, it is mandatory to make the necessary legal arrangements for telemedicineservices. However, health services first need to be taken out of the scope of consumer law, as in European Union law