Vekilin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcu

Abstract

İş görme sözleşmelerinden biri olan vekalet sözleşmesi Türk Borçlar Kanunu’nun 502-514. maddeleri arasında düzenlenmiştir, bu nedenle tipik bir sözleşme türüdür ve uygulamada da sıklıkla kullanılmaktadır. Vekil ile vekalet veren arasında düzenlenen vekalet sözleşmesinde, vekil vekalet verenin, sözleşmenin şartlarına uygun olarak belirli bir işini yürütmeyi veya belirli hizmetleri sağlamayı üstlenmektedir. Bununla birlikte, ücret sözleşmenin esaslı unsurlarından olmayıp, taraflar vekilin hizmetleri için bir ücret tayin edip-etmeme seçeneğine sahiptirler. Bu çerçevede ücret alsın ya da almasın, vekilin her zaman birtakım borçları söz konusudur ve bu borçlarından birini de özen borcu teşkil etmektedir. Vekilin özen borcunun kapsamının ve özen borcuna aykırı hareket etmesinin hukuki sonuçlarının belirlenmesindeki genel unsur ve hususlar bu makalenin temel konusunu oluşturmaktadır.Agency contract is one of the transaction contracts which is regulated under articles 502-514 of the Turkish Code of Obligation, therefore it is a typical conract type and also that is used in practice often. It takes place between agent and principal and the agent, undertakes to conduct principal’s certain business or provide certain services in accordance with the terms of the contract. Besides, fee is not an essential subject of this contract, so parties can determine a fee for the agent’s service, it is optional. In this circumstances whether get paid by principal or not, agent always have some obligations due to the agency contract and one of the them is, duty of care. General principles and aspects about indicating agent’s duty of care and the legal consequences of its breach constitutes main scope of this article.