Evaluation of 2 nickel-titanium instrument systems in shaping root canals

Abstract

Aim: To evaluate root canal enlargement following mechanical shaping using 2 nickel titanium rotary systems in simulated curved canals. Materials and Methods: Thirty simulated canals in resin blocks were divided into two experimental groups, each comprising 15 resin blocks, and prepared with Twisted files (TF) and RaCe rotary files using crown-down technique. Preoperative and postoperative photographs, taken using a digital camera, were superimposed and aberrations were recorded. The amount of resin removed was measured at 11 different points, beginning at the apical terminus of the canal. Instrument failure, outer and inner width measurements, transportation rate, and centering ability were recorded on each central canal path and differences between groups were statistically analyzed using Student’s t test. Results: No instrument fracture occurred during preparation. RaCe instruments removed more material from the outer canal walls in the apical section (p < 0.01) and from the inner canal walls in the middle section (p < 0.01) of the canals compared to TF. However, canals prepared with TF instruments resulted in less transportation (p < 0.05) in the middle section. No significant differences were found between the two groups in terms of centering ability in apical, middle, or coronal sections. (p > 0.05). Conclusions: RaCe instruments removed more resin from the outside of the apical curvature and from the inner side of the coronal curvature compared to TF. In addition, mean transportation amount was signifycantly high for RaCe in middle section (i.e., coronal curvature). Regarding canal centering ability, however, both instruments retained original canal geometry and performed similarly.Amaç: Simüle edilmiş eğri kanallarda 2 nikel titanyum döner alet sistemi kullanılarak mekanik şekillendirme sonrası kök kanal genişlemesinin değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Reçine bloklardaki otuz adet simüle edilmiş kanal, her biri 15 adet rezin bloğu içeren iki deney grubuna ayrıldı ve Twisted files (TF) ve RaCe döner eğeleri kullanılarak crown-down tekniğiyle şekillendirildi. Bir dijital kamera kullanılarak çekilen preoperatif ve postoperatif fotoğraflar çakıştırıldı ve sapmalar kaydedildi. Kaldırılan rezin miktarı, kanalın apikal sonlanmasından başlayarak 11 farklı noktada ölçülmüştür. Her bir kanal yolundaki dış ve iç genişlik ölçümleri, transportasyon oranı, merkezde kalma yeteneği ve alet kırığı kaydedildi ve gruplar arasındaki farklar Student t testi kullanılarak istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Preparasyon sırasında alet kırılması meydana gelmedi. RaCe eğeleri TF’e kıyasla kanalların apikal kısımdaki dış kanal duvarlarından (p <0.01) ve orta kesitindeki iç kanal duvarlarından (p <0.01) daha fazla materyal kaldırdı. Ancak, TF eğeleriyle hazırlanan kanallarda orta kısımda daha az transportasyon görüldü (p < 0.05). İki grup arasında, apikal, orta veya koronal kesitlerde merkezde kalma yeteneği açısından anlamlı fark bulunmadı (p > 0.05). Sonuçlar: RaCe eğeleri TF’e kıyasla, apikal kurvatürün dışından ve koronal kurvatürün iç kısmından daha fazla rezin kaldırmıştır. Ek olarak, ortalama transportasyon miktarı orta kısımda RaCe için anlamlı derecede yüksekti (yani koronal eğrilik). Bununla birlikte kanalın merkezinde kalma yeteneği ile ilgili olarak, her iki enstrüman da orijinal kanal geometrisini korudu ve kanalı benzer şekilde şekillendirdi.