Kekeleyen ve kekelemeyen 12-18 yaş arası çocuk ve ergenlerin sosyal medya kullanımına ilişkin tutumlarının karşılaştırılması - Özmet Koyuncu, Elif Aybeniz (İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2021)
Mevcut araştırmada, kekeleyen ve kekelemeyen 12.0-18.11 yaş arasındaki bireylerin pandemi dönemindeki sosyal medya kullanımı ve alt boyutları olan sosyal yetkinlik, paylaşım ihtiyacı, öğretmenlerle ilişki düzeyleri, sosyal izolasyon düzeylerinin karşılaştırılması ile katılımcıların internet kullanım amaçlarının ve sürelerinin kıyaslanması amaçlanmıştır. Araştırmaya kekemeliği olan 50 ve herhangi bir konuşma bozukluğu olmayan 50 çocuk ve ergen olmak üzere toplam 100 kişi katılmıştır. Katılımcıların bir kısmı kekemelik değerlendirme ve terapisi için başvuran çocuk ve ergenler arasından bir kısmı ise yapılan duyurular ile ulaşılan çocuk ve ergenler arasından katılım kriterlerine uygun olan gönüllüler arasından seçilmiştir. Katılımcılardan veri toplamak amacıyla kişisel bilgi formu ve Sosyal Medya Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; kekeleyen ve kekelemeyen çocuk ve ergenlerin pandemi döneminde sosyalleşmenin ana aracı olan sosyal medyayı kullanım süreleri artmıştır. Kekeleyen katılımcıların sosyal medyayı sohbet amaçlı kullanımı kekelemeyenlere göre daha fazladır. Kekeleyen ve kekelemeyen katılımcıların sosyal medya kullanımına ilişkin tutumları arasında istatistiksel açısından farklılık bulunmamaktadır (P=0,05).

The aim of the current study, was to compare the social media use of children and adolescents between the ages of 12.0-18.11 who stutter and their age-matched peers who do not stutter The sub-dimensions of social media use namely social competence, need for sharing, relationship levels with teachers, social isolation levels, and the purpose and duration of internet use of the participants. A total of 100 children and adolescents, 50 of whom had stuttering and 50 of whom had no speech disorders, participated in the study. Some of the participants were selected from among the children and adolescents who sought stuttering assessment and therapy, and some of them were selected from among the children and adolescents who were reached through the announcements, among the volunteers who met the participation criteria. Personal information form and Social Media Attitude Scale were applied to collect data from the participants. According to the findings of the research the duration of the use of social media, which is the main means of socialization, by children and adolescents who stutter and do not stutter has increased during the pandemic . Participants who stutter are more likely to use social media for chatting compared to those who do not stutter. There was no statistical difference between the attitudes of stuttering and non-stuttering participants towards social media use (P=0.05).
A comparison of the attitudes towards social media use between 12-18 years old children and adolescents who stutter and who do not stutter
Keywords: Kekemelik; Pandemi Döneminde İletişim; Sosyal İzolasyon; Sosyal Medya; Sosyal Yetkinlik; Communication During the Pandemic; Social Competence; Social Isolation; Social Media; Stuttering